گل باغ آرزوهام توی دست سرد باده

واسه من گرون تمام شد این یه دل دادن ساده

رفتیو ازم گرفتی رنگ خنده و صدامو

 از درخت شبها چیدی همه ی ستاره هامو

کاش نمی دیدمت هیچوقت سخته از تو دل بریدن

 بهترین بهونه ای تو واسه ی نفس کشیدن

جای تو خالیه حالا بین آدمها و گلها

حالا تو دوریو دوری بین ما شکسته پلها

اولش دست زمونه گره ی عشقمو کور کرد

بعدش آوار جدایی قلبمو زنده به گور کرد

دل بهت دادمو گفتم با خوبو بدت می سازم

آخر کارو نخوندم که جوونیمو می بازم

حالا تو یه قطره اشکی می درخشی توی چشمام

نمی زارم که بیفتی بی تو تاریک می شه دنیام

راما

نمی بینی چشامو وقتی لرزید از عشق تو

نمی بینی اشکامو وقتی غلطید از عشق تو

پا نزار رو قلبم پلکامو نیازار می میرم برای تو

ظالم تو بی وفا تو با نازو ریا چه حقی داشتی که یکی یکدونم بشی

ظالم ای هم صدا تو با نازو ریا چه حقی داشتی که بشکنی دل منو

ندیدی تو قلبمو وقتی تپید به عشق تو

ندیدی نگامو نشنیدی دوستت دارمهامو

روحمو نیازار دستامو نگه دار وقتی میان به سوی تو

آره دوستت دارم سادس ولی چرا

چشاتو دیدمو شکستم بی صدا

تو که منو نمی خواستی چرا پا روی قلبم گذاشتی ظالم

تو که دوستم نداشتی پس چرا پا روی قلبم گذاشتی ظالم

 کیارش قمیشی

هی نشین غصه نخور رفته که رفته

اگه دوستت داشت نمی رفت اون که رفته

هی نشین چشم به راه رفته که رفته

اگه عاشق بود نمی رفت اون که رفته

بی خیالش مگه چند سال تو جوونی

بی خیالش مگه چند سال تو می مونی

بی خیالش اینها رسم روزگاره

همشون کار خداست حکمتی داره

یاد حرفهای قشنگش می دونم مثل یک داغه

اون دلت خیلی گرفته شده قلبت پاره پاره

اون که رفته دیگه رفته دیگه اون دوستت نداره

دیگه دست بردار عزیزم برو سوی عشق تازه

هیچکسی نمی دونه توی دلت چی می گذره

حرفهات اندازه ی کوهه پر غروری خیلی ساده

اون که رفته دیگه رفته دیگه برگشتن نداره

اگه دوستت داشت نمی رفت حتی واسه ی یک لحظه